«… Και τώρα εδώ πώς ξαναρχίζεις;
Σ’ αυτή την άπλα που σε πνίγει
εδώ μέσα στο πλήθος που βασιλεύει η μοναξιά
που οι χειρονομίες είναι απεριόριστες
και δεν υπάρχει παραλήπτης,
άοπλος, αβοήθητος, χωρίς το σώμα
έστω και του νεκρού συντρόφου σου που σε προφύλαγε
μες στις ατέλειωτες επιθυμίες
και τους πολύπλοκους κοινωνικούς μηχανισμούς.
Εδώ, στην πόλη αυτή, πώς συνηθίζεις;»

Το απόσπασμα από το ποίημα του Τίτου Πατρίκιου « Επιστροφή ενός εξόριστου» θέλησα να συνοδεύσει την επιστροφή του Κέντρου Ψυχοθεραπείας μέσα από την Τέχνη « Connective Drama» στη θεραπευτική μας δουλειά, που πλέον θα γίνεται δια ζώσης *. Εξαιρέσεις θα υπάρχουν για εκείνους που ζουν στο εξωτερικό, σε άλλη πόλη ή έχουν άλλες δυσκολίες μετακίνησης.

Πιστεύουμε ότι οι θεραπείες στην περίοδο της καραντίνας που γίνονταν μόνο εξ αποστάσεως (με skype , zoom κ.ά.) είχαν γόνιμες στιγμές και ότι το μονοπάτι της επιστροφής – μετάβασης στην «μετά – κορώνα» εποχή δεν πρέπει να χαθεί. Το μονοπάτι της επιστροφής δε θα πρέπει να είναι «ψίχουλα που τα έφαγαν τα πουλιά» όπως το παραμύθι του Κοντορεβιθούλη αλλά συνδέσεις με το σώμα μου , με τους άλλους με ό,τι βρήκα, ό,τι έχασα, ό,τι πρέπει να αφήσω πίσω , με ό,τι είναι σημαντικό ή μπορεί ασήμαντο, όνειρο ή δεδομένο. Δεν εστιάζουμε σε μία επιστροφή – λήθη. Αλλά στον δρόμο τον καινούργιο που θα χαράξουμε από τα βήματά μας.

* Κρατάμε τις οδηγίες όπως αναφέρονται από το Υπουργείο Υγείας .